De mensen kunnen elk moment komen.
We moeten haar kleding nog uitzoeken.
Is Veda bij de familie Pierce?
Ze hebben aangeboden haar op te vangen.
Papa stond er ook op alle kosten te betalen.
Wil je iets hebben,Bert? Iets te drinken?
Nu niet, Lucy.
Het staat daar, en ik sta hier.
Het is goed lieverd. Mama luistert naar je.
Ik heb geen zwarte jurk.
Ik koop er wel één. Maat 38?
Maat 36. - Een sluier?
Denk je dat het nodig is? - Ik zou het niet doen.
Blijf maar hier, ik ga wel, Bert.
Ze is in de hemel, Mildred.
Ze moet wel in de hemel zijn.
Ze was zo'n lief...
perfect kind.
Als één kind het verdient om naar de hemel te gaan, is het Ray wel.
Natuurlijk is ze daar.
Moeder, waar was je?
Ik was op bezoek bij vrienden in Santa Barbara.
Als ik dit geweten had, was ik nooit gegaan.
Nooit.
We moeten naar binnen.
Moeder Abernathy, wat fijn dat u gekomen bent.
Dank je dat je haar gebracht hebt.
Het zijn er zes meer dan ik besteld heb.
Sorry, mevrouw. - Deze twee zijn niet behoorlijk geplukt.
Ze zien er wel goed uit.
Goed, ik neem die.
Twee peterselie...
Een zak uien...
We hebben sla. We hebben kool.
28, 29, 30.
30 in briefjes en 10 in kleingeld.
Past allemaal goed, toch?
Het ziet er prachtig uit. Alles.
Er is nog iets wat je geweldig zult vinden.
Wally, wat doe jij hier?
Geef me een minuutje, dan laat ik het je zien. Arlene?
Is het niet te vroeg om de taartenkast te vullen?
Stil, ik probeer je iets te laten zien.
Houd in je achterhoofd, dat dit me maar twee dollar en elf cent heeft gekost.
Klaar? - Ik ben klaar.
Wat vind je ervan? - Het is prachtig.
Wanneer heb jij tijd gehad om te komen en... - Vorige week toen jij...
Ik ben 's nachts geweest om eraan te werken. Het moet wel helpen taarten te verkopen.
Je krijgt een gratis maaltijd. - Dat is niet nodig.
Een gratis maaltijd met een tweede portie.
Pancho, als jij de auto uitlaadt met Letty, kunnen Arlene en ik beginnen in de keuken.
Wally, dank je. - Ga lekker koken.
De manier waarop kip geserveerd wordt in de meeste tenten,
in één vreselijk stuk, dat haat ik echt.
Hoe kunnen mensen het eten op die manier?
We gaan het in stukken serveren. Borst, vleugel, bouten en drumstick.
Allemaal netjes naast elkaar neergelegd in de ijskast,
zodat we in één keer één portie kunnen pakken.
De waarheid is, dat ik niet veel mensen verwacht op de eerste avond
want ik heb nog niet veel kans gehad om mijn handel op te bouwen.
Als je het echter druk krijgt, neem hun bestelling op.
Ik moet weten of ze groenten of wafels willen
voordat ik kan starten, dus laat me niet wachten.
Moet ik beiden roepen? - Roep alleen de wafel.
En de crackers?
Nee. Ik laat de crackers hier liggen, dus pak die maar als je ze nodig hebt.
Pak je eigen brood en crackers.
Brood op een bord, crackers in een mandje.
Denk eraan, dat je voor crackers een servet nodig hebt, om ze warm te houden.
Drie crackers per persoon, meer als ze dat willen.
En vergeet niet dat je ook de desserts moet doen.
Ik weet het, desserts en voorgerechten.
Desserts en voorgerechten. - Precies.
Denk er aan, dat je zelf de soep moet opscheppen.
Iedereen krijgt een voorgerecht.
Hebben we nog extra servetten? - Ik geloof van niet.
Echt niet?
Mensen. - Hoeveel?
Vier.
Vier op nummer negen, allemaal soep, twee en twee, één wafel.
Prima. Geen soep noemen, dat doe je zelf.
Doe dit aan.
Goedenavond.
Hartelijk dank voor uw komst vanavond.
Ik heet Mildred en dit is niet alleen onze eerste avond,
maar jullie zijn onze allereerste gasten.
Ik hoop dat ons restaurant u bevalt en dat u onze klant blijft.
Dank u, ongetwijfeld.
Hoe gaat het met u?
Mr Sawyer, Mrs Sawyer.
Heerlijke kip.
U weet dat we ook zelfgemaakte taarten hebben,
die u mee naar huis zou kunnen nemen?
Dat moesten we maar doen.
Twee aan tafel drie, maar één van hen is een kind dat geen soep wil.
Ze wil tomatensap met citroen en een beetje selderijzout.
Ik zei dat we dat niet hebben, maar dat neemt ze altijd,
dus wat moet ik nu doen?
Daar is moeder.
Dit is echt geweldig. Wat een prachtig pand heb je.
Deze tent gaat het worden.
Ik wilde deze twee net gaan rondleiden.
Je hebt hier echt een menigte mensen.
Dat is zo goed aan gerichte reclame. Het gaat er niet om wat je stuurt,
maar aan wie.
Ik heb elke naam van de oude Pierce Homes lijst aangeschreven en ik zag net
zes mensen daarvan. Ze zeiden dat de zouden komen.
Trouwens, heb jij die wijziging van verzekerde nog geregeld?
Van de brandverzekering? - Nee, ik wacht liever tot de boel afbrandt.
Ik vroeg het alleen maar.
Ik zei het toch, een menigte.
Moeder, je hebt het goed gedaan, alles in ogenschouw genomen.
Ik hoopte al dat je er trots op zou zijn.
Daar is Ida. Willen jullie me excuseren?
Mildred. Kijk nou toch.
Mijn man wilde komen, maar hij werd gebeld door zijn werk en hij moest weg.
Dus ik ben alleen gekomen.
Wat is dit geweldig.
Wat een ruimte heb je.
Er kunnen nog best twee tafels van vier bij, als je die van twee verplaatst.
Gebruik je dienbladen? Je weet niet half hoe dat helpt.
Het scheelt minstens één serveerster. Minstens.
Ik moet terug naar de keuken. Maar ik kom je opzoeken.
Ga jij maar.
Er zijn net twee groepen van vier binnengekomen, Mrs Pierce.
Ik kan er één kwijt, maar wat doe ik met de andere?
Ik kan twee tafels van twee samenvoegen, maar dan moet ik Miss Ida verplaatsen.
Nee, laat haar met rust. - Wat moet ik dan doen?
Zet er vier aan een tafel en vraag de anderen te wachten.
Laat mij het maar doen.
Verkeerde deur. - Ik weet het.
Dank u voor uw komst.
Ik heb momenteel één tafel, maar
als u even wacht, komt er zo een andere tafel vrij.
Sorry dat hier geen stoelen staan.
Er komt zo iemand aan.
Waarom ben je de borden aan het afwassen?
Hij doet de borden, Mrs Pierce, terwijl ik soepkommen nodig heb.
Ze zijn op en ik kan geen voorgerechten serveren zonder ze.
Soepkommen, stomme soepkommen.
Arlene, kun je alsjeblieft de tafels schoonmaken, er ontstaat een rij.
Het spijt me, Mrs Pierce.
Ruim het maar op en ga Arlene helpen.
Alsjeblieft, er gaat niets naar de tafels. We moeten opschieten.
Pancho, kun je even...
Goed Mildred. Het komt allemaal door de afwas.
Zij is niets waard daarbuiten, helemaal niets.
Laat haar maar afdrogen, dat helpt.
Geef ons een moment en we krijgen de boel weer op de rails.
Roep de voorgerechten.
Ik wil een rechter en linker voor twee, drie en vier.
Kip en tomaat voor één. en zij wachten al een tijdje.
Het komt goed.
Laten we doorwerken.
Kan ik iets doen?
Lucy? Nee lieverd.
Alles in onder... - Zeker weten, volg mij maar.
85 cent.
Alles kost 85 cent.
Hier zijn uw wafels.
Het is echt heerlijk.
Ik heb niet meer zulke wafels gegeten sinds mijn kindertijd. Ze zijn heerlijk.
Dat doet me plezier.
Ik ben het, Sally Crough.
Ach, natuurlijk.
Het speet me ontzettend om te horen over je kleine meisje.
Ik heb er vier aan tafel zes, kip en tomaat, twee wafels.
Tafel negen wil niet verkassen.
Raad eens wie er net ons restaurant binnenloopt.
Je raadt het nooit. - Wie dan?
Monty Beragon.
Wie is Monty Beragon?
Moeder, weet je dat niet? - Ik geloof het niet.
Hij speelt polo voor Midwick en hij woont in Pasadena
en hij is rijk en knap
en alle meisjes kunnen niet wachten tot zijn foto in de krant staat.
Hij is geweldig.
Heeft zij je al verteld wie hier net binnen kwam?
Ik heb haar nog nooit zo opgewonden gezien.
Echt, Mildred, als die vent hier komt, ben je binnen.
Ieder restaurant in de stad zou betalen om hem te laten komen eten. Toch?
Hij is erg bekend. - Bekend? Hij is een ster.
Hoe heeft hij over ons gehoord? Hij stond op geen van de lijsten.
Hij leest heus niet de lokale Glendale kranten.
Mildred's reputatie als kok is duidelijk wijd verspreid.
Dat is volgens mij genoeg reden. Je hoeft geen rechercheur te spelen.
Toch wil ik het weten. Ik denk...
Waarom heb je me niet verteld over je meisje?
Weet ik niet. Ik kon even niemand bellen.
Ik heb 't nu pas van haar zus gehoord. - Ze is nogal een bewonderaar van je.
Ze is echt schattig.
Als ik het had geweten, had je zeker van me gehoord.
Je bent vast niet in de stemming voor grapjes.
Monty, ze zijn prachtig.
Ik wil je voorstellen aan Bert Pierce,
van Pierce Homes, en mijn... - Aangenaam.
zakelijk adviseur, Wally Burgan.
Hoe maakt u het? - Monty Beragon.
Excuseer me. - Dat is genoeg.
Iedereen eruit.
We hebben twee lopende bestellingen, drie wachtenden en de crackers zijn op.
Goed, aan de gang.
Na jou. - Na jou.
Heeft u de kip al geprobeerd?
Alstublieft.
Het zijn sinaasappels, natuurlijk.
Kijk, ze komen naar buiten.
Dank u zeer. Tot ziens.
Goedenavond.
We hebben een omzet van 46 dollar en 37 cent.
47 dollar?
Dat is tien meer dan ik gehoopt had.
We hebben 24 kippen verbruikt. Ik had maar op 20 gerekend.
Op het beste vrouwtje, dat een gekke man ooit heeft laten gaan.
Op Mildred. - Je had het kunnen weten.
Ophouden met die onzin.
Ik wou dat je de mensen had kunnen horen.
Je hebt geen idee hoe heerlijk ze die kip vonden.
Je zult het geweldig gaan doen.
Je kunt gewoon toveren. Ik had er geen idee van.
Dank je. En ik had geen idee hoe laat het al was.
Bert, ik moet Ida naar huis brengen, want ze is zo laat gebleven.
Kun je haar thuis brengen? - Natuurlijk.
Ze moet morgen naar school.
Moet dat, moeder? - Ja, dat moet.
Goedenacht iedereen.
Bedankt voor alles. - Ik vond het wel opwindend.
Vertel me eens. Is er een speciale jongeman in je leven?
Nee, daar ben ik veel te jong voor.
Te jong daarvoor? Waar heb je het over?
Ik had gedacht dat er wel honderd jongemannen
om de hoek stonden te wachten op een kus van jou.
Als je het mij vraagt, gedragen de meesten zich nogal puberaal.
Wat krijgen we nou?
Het is mijn schuld. We hadden een afspraak.
Echt waar?
Ja, we hadden de afspraak dat ik haar thuis zou brengen.
Dus dat heb ik gedaan. We moesten eerst papa naar huis brengen.
Of in ieder geval naar...
Moeder, we zagen...
We zagen Biederhof door het raam.
En ze zoenden.
Het is waar.
Het spijt me.
Goed, jongedame. Het is tijd.
Goedenacht, Monty. - Slaap lekker, lieverd.
Welterusten, droom fijn.
Moeder, is hij niet geweldig? Hij is heel aardig.
Hij zei dat ik zoveel op jou leek. Hij wist precies wie ik was.
Heb je hem over mij verteld? - Natuurlijk.
Je hebt nogal indruk op haar gemaakt.
Ik kijk al de hele avond naar die kleding van je,
ik kon me met moeite bedwingen om erin te bijten. Doe het uit.
Ik ben niet echt in de stemming. - Doe het uit.
Ze laten een deel van hun rijkdom naar ons sijpelen.
En de tweede theorie, denk ik tenminste, gaat terug naar de dagen van Noach...
Zit niet naar me te grinniken. - Dat doe ik niet.
Ik stem op hem omdat iemand hier een eind aan moet maken.
Hoover extravagantie... - Natuurlijk.
en balanceer het budget.
Al die mensen doe om hulp vragen.
Mensen kunnen heus wel rondkomen, ook al is er een depressie gaande,
als ze de moed er maar in houden. - Ja, mevrouw
Je luistert niet eens naar me.
Natuurlijk wel. ik vind je politieke opinie fascinerend.
Maar we hadden het over iets heel anders. - Is dat zo?
Alles wat ik weet, heb ik van dat kind gehoord.
Dat is dan 1,72.
Ze heeft elke week les.
Van een of andere goedkope ivoorrammer uit Glendale.
Alsjeblieft. - Absoluut niet.
Monty, alsjeblieft. Je bent veel te vrijgevig.
Alleen deze keer.
Wat bedoelen we als we het hebben over de reductie van de armoede?
We bedoelen de reductie van de oorzaken van armoede.
Misschien mag ik je geen advies geven. Het zijn mijn zaken niet.
Jij brengt meer tijd met haar door dan wie dan ook. Ze adoreert je.
Waarom zet je haar dan niet bij iemand, die haar echt bij de hand neemt?
Wie dan, bijvoorbeeld?
Luister.
Als je serieus bent, in Pasadena is een man, van wie ik denk dat hij wonderen verricht.
Charlie Hannen.
Hij was tot een paar jaar geleden redelijk bekend in de concertwereld,
maar zijn longen gaven het op, dus kwam hij hierheen.
Wat?
Niets.
Je bent geweldig, verder niet. - Reken maar dat ik geweldig ben.
Kijk nou wat je me laat doen.
Hoe kunnen we contact opnemen met deze... - Hannen.
Hij is organist of koormeester of zoiets in onze kerk.
Ik weet dat hij leerlingen aanneemt.
Ik weet zeker dat ik zijn interesse in haar kan wekken.
In zijn handen kan ze ergens komen.
Ik wil het altijd zo spelen.
Ik zal het Rachmaninoff vertellen, als ik hem weer zie.
Heb je nooit harmonie geleerd?
Een beetje.
Een beetje wat?
Wat zegt u?
Ik waarschuw je, Veda, ik probeer jonge leerlingen
ook algemeen op te voeden naast musical les.
Als je geen oorvijg wil, noem je me 'sir'.
Ja, sir.
Speel dat stukje Rachmaninoff nog eens, zoals je zei, dat je het altijd wilt spelen.
Als je het zo zou spelen, zou je problemen krijgen, denk je niet?
Het had wel zo geschreven kunnen zijn.
Ik denk echt dat de manier van Rachmaninoff beter is.
Ik vind jouw manier een beetje banaal, jij niet?
Wat is banaal... sir? - Het klinkt ordinair.
Goedkoop.
Speel het een octaaf hoger, voeg wat trillingen toe
en voor je het weet, lijk 't op 'Listen To The Mocking Bird'
Ik snap het. - Het klopt echter in muzikale zin.
Ik heb genoeg leerlingen met getalenteerde vingers, maar niet met talent in hun hoofd.
Jouw vingers, Veda... Je techniek is afschuwelijk.
Hopelijk krijgen we minstens wat van die eigendunk uit je.
Maar jouw hoofd is iets anders. Jouw inzichten zijn opmerkelijk.
Dat is het teken van een echte muzikant.
Ik wil haar graag twee keer per week zien, voor een pianoles en les in muziektheorie.
Ik vermoed dat er niets uit zal komen, als ik eerlijk ben.
Veel worden naar deze business getrokken, maar weinigen worden ertoe gekozen.
En jouw speeltechniek is verrot.
Ik zou 100 dollar moeten rekenen, omdat ik er naar moet luisteren.
Laat haar maar janken.
Dit is niets bij wat ze zal doen, als ik klaar met haar ben.
Lieveling, wat is er?
Ik was zo bang, dat hij me niet aan zou nemen
en toen deed hij dat toch.
Hij zei dat ik iets in mijn hoofd had.
Moeder, in mijn hoofd.
Bert, ik wou dat je erbij geweest was,
om haar gezicht te zien en wat 't voor haar betekende.
Je hebt altijd al gezegd dat Veda artistiek was, Mildred.
Ik dacht altijd dat dit in hele families voorkwam.
Het moet ergens beginnen.
Je had gelijk, verdorie.
Wat maakt het uit of ze de toetsen kan kietelen of niet?
Is dat soms wat Irving Berlin miljonair gemaakt heeft?
Irving Berlin? Ik dacht dat ze klassieke muzikant zou worden.
Een virtuoos.
Nog koffie? - Dank je, lieverd.
Ik niet.
Kan ik om een gunst vragen? - Altijd.
Ik wil graag de piano van je moeder lenen.
Lenen? Je weet dat je ze graag... - Nee.
Ik wil hem niet cadeau hebben. Het is maar voor even.
Ik wil namelijk zelf een piano voor Veda kopen,
maar het soort piano dat ze zou moeten hebben,
een vleugel, kost 1100 dollar.
Ik kan het wel laten financieren,
maar ik kan op dit moment niet nog meer schulden aangaan.
Wat is dus wil doen, is een speciale bankrekening openen bij de bank.
Als ik daar regelmatig wat op zet, kan ik het volgend jaar Kerst betalen.
Natuurlijk, Mildred. - Bedankt, Bert.
En geen woord hierover.
Dit is vooral de tijd
om de waarheid te spreken
de hele waarheid, naakt en eerlijk.
We hoeven ook niet af te wijken
van een eerlijk gezicht op de condities in ons huidige land.
Deze natie zal lijden, zoals het geleden heeft,
het zal herleven en opbloeien.
Ten eerste,
wil ik mijn rotsvaste geloof tonen
dat het enige dat we te vrezen hebben
vrees zelf is.
Naamloze, onredelijke, ongerechtvaardigde angst,
die de nodige inspanningen verlamt,
om terugtrekken in vooruitgang te veranderen.
De praktijken van de gewetenloze geldwisselaars
staan terecht in de rechtbank van publieke opinie,
verworpen door de harten
en zielen van de mensen.
Ze hebben geen visie
en als er geen visie is, zal de mensheid vergaan.
Ja, de geldwisselaars zijn gevlucht
uit hun hoge zetels in de tempel van onze beschaving.
We kunnen die tempel nu herstellen naar de oude waarden.
Laat mij het duidelijk maken, dat de banken
onze behoeften zullen opvangen,
behalve natuurlijk de hysterische eisen van de hamsteraars,
en ik geloof dat hamsteren, gedurende de laatste week,
een buitengewoon ouderwets tijdverdrijf is geworden,
in elk deel van ons land. We hebben geen profeet nodig
om uit te leggen, dat als de mensen uitvinden dat ze hun geld kunnen krijgen...
Heb jij al plannen voor de Afschaffing?
Afschaffing? Je bedoelt van het alcoholverbod?
Ja, precies.
Waarom? Ik zie niet in hoe dat mij raakt.
Maak je een grapje? Het raakt jou behoorlijk.
Je hebt het misschien niet gehoord, maar de mensen snakken naar een borrel.
Een behoorlijke borrel in het openbaar
zonder geheim wachtwoord, of een rover met zijn gezicht voor een spleet.
Denk je dat jouw handel overleeft omdat ze jouw kip lekker vinden
en ze een moedige vrouw willen helpen te overleven?
Ik dacht het echt niet.
Als ze horen dat jij droog blijft,
zullen ze je als ouderwets aanmerken en gaan waar ze krijgen wat ze willen.
Wat, vind je dat ik drank moet verkopen?
Het zal legaal zijn, toch?
Dat zou ik niet eens overwegen.
Waarom niet? - Dit is toch geen café?
Mildred, het wordt nooit meer zoals het vroeger was.
Het zal respectabel zijn.
Het zal de restaurant business weer op poten zetten.
Ik weet helemaal niets over drank. - Maar ik wel.
Je zou kunnen zeggen dat Ike behoorlijk geïnvesteerd heeft in die bedrijfstak.
Luister eens.
Jij zet de drank op de kaart en ik run de bar voor je,
tegen een vaste 10% van mijn omzet plus fooi.
Jij? Een bardame?
Waarom niet? Ik zou er erg goed in zijn.
En hoeveel gaat dat volgens jouw kennersblik kosten?
500 maximaal, voor de bar, de bouw ervan, meubilair en de drank.
500 dollar?
Lucy, ik weet niet.
Dit loopt als een trein. Je zit elke avond vol.
Het is niet zo simpel. Ik heb leningen, er is
Veda's piano waar ik aan moet denken. Ik heb amper nog een deuk gemaakt.
En dan is er Monty.
Monty? Hij is rijk. - Zo ziet hij er wel uit.
De waarheid is, dat zijn bedrijf failliet is gegaan vorige maand.
Wat? - De telers...
De boeren die het fruit telen hebben zich allemaal aangesloten bij de veiling.
Dat was het dus.
Iedere cent die hij had, zat in zijn bedrijf.
Hij heeft zelfs zijn huis op de markt gezet.
Ik had geen idee.
En jij...
Ik help hem. Het is maar tijdelijk. Hij komt wel op zijn pootjes terecht.
Verdorie.
Moet ik dit echt doen?
Ik zou het doen.
Daar zit Robert Mackey.
Als die kerkmuis hier zit, is het alcoholverbod echt afgelopen.
Jouw Frankie had gelijk. - Ik wil er niet over praten.
Wat krijg je, 80% winst per drankje?
Gelukkige klanten? Ik zie het probleem niet.
Wally zegt dat ik geen keus heb.
Is dat je derde borrel?
Weet ik niet, ik hou de tel niet bij.
Hoezo? - Omdat ik nu...
Je hebt toch niets tegen Veda gezegd over de piano?
Ik vind het vreselijk om haar te moeten teleurstellen.
Geen woord.
Echt? - Erewoord.
Laten we gaan.
Kun jij haar langsbrengen na haar les morgen?
Ze weet precies wat ze nodig heeft. Ik heb anders pas zondag tijd.
Ze heeft geen nieuwe jurk nodig om mijn moeder te ontmoeten.
Het is niet alleen daarvoor.
En daarna?
Een snel diner bij de Pie Wagon, of lekker naar huis?
Niet de Pie Wagon. Waarom noem je het zo?
Ja, neem haar mee uit eten. Ik zie als de drukte voorbij is.
Voor eten en benzine.
Je betaalde gigolo bedankt je.
Dat is niet erg aardig. - Het is de waarheid, toch?
Is dat de reden dat je hier komt? - Wat? Helemaal niet.
Wat er ook gebeurt, jij bent nog steeds 't lekkerste kippetje dat ik ooit gehad heb.
Monty, ga maar naar huis. - Wat? Wat is met je?
Dat weet je best. - In hemelsnaam, ik weet het niet.
Ik vroeg je weg te gaan.
Schatje, laten we eerlijk zijn.
De tijd om je zorgen te maken, is als die gevoelens weg zijn,
niet als ze sterker worden. Ik bedoelde het als compliment.
Je vindt alleen de manier waarop vervelend. - Als je dat zou zeggen
en het zou bedoelen als compliment, dan zou het er één zijn, denk ik.
Maar als je zoiets zegt, en je hebt niets anders te zeggen,
dan is het geen compliment. Het is het ergste dat iemand kan zeggen.
Ik snap het al.
Jij wil de 'ik hou van je' scène.
Ik wil dat je weggaat.
We hebben het over woorden. Ik ben geen dichter, ik...
zeg iets op mijn eigen manier en dan begin jij te moraliseren.
Het is een kwestie van communicatie en...
Dat is een leugen. - Als jij niet...
Ik ben nooit meer dan een lekker kippetje voor je geweest.
Je schaamt je voor me.
Het is geen verrassing, ik weet het al lang. Waarom geef je het niet toe, Monty?
Jij kijkt op me neer, omdat ik werk.
Je bent gek.
Je kijkt op me neer, omdat ik eten kook en verkoop.
Jij kijkt neer op iedereen die werkt. Maar ik heb nieuws voor je.
Je zult zelf moeten gaan werken. - Natuurlijk ga ik werken.
Wanneer?
Zo gauw dat verdomde huis verkocht is, en alle rotzooi is uitgezocht.
Laat me niet lachen.
De hele verkoop van dat huis kan door een makelaar geregeld worden.
Jij wilt gewoon graag liever dat adres op Orange Grove Avenue behouden,
waar je zelf eieren kan koken 's morgens, en dan 's middags naar de club rijden,
en lekker eten daar met Veda met je zakgeld gekregen van mij
dan op banenjacht gaan, wie niet?
Natuurlijk,
ik zou niemand weten van wie ik liever geld zou aannemen.
Je betaalde gigolo is verdomd tevreden.
Alstublieft, één voor jou.
En voor jou. Wil je een cracker?
Mag ik nog een beetje?
Suiker en champagne. Er kan niets meer mis gaan.
En voor jullie allemaal. Gelukkig Kerstfeest.
Sorry, mevrouw, ik snap niet wat u zegt.
Wat een herrie hier.
Dat komt omdat Mildred hier rondstampt.
Als we geen werkende massa in dit land hadden...
We zouden geen land hebben zonder de werkende mannen en vrouwen.
Het helpt niet, Mrs Roosevelt, bespaar je de adem...
Hoe kunnen de mensen zich hier vermaken met al dat geschreeuw van jullie?
Ze zijn prachtig. Dat is zo lief van vader.
Hier.
Ik zal je helpen.
Ik kan niet wachten tot ik weer paard ga rijden.
Ze zijn heel netjes. - Vind je ook niet?
Dit is voor jou, lieverd.
Het beste als laatste.
Wat zou het zijn?
Het is zo klein.
Het is eigenlijk niet wat ik je wilde geven.
Ik denk dat het mooi bij je schoolkleding past,
maar ook bij... - Bedankt.
Gelukkig kerstfeest, Veda.
Vader, ik heb ze net uitgepakt en ze zijn zo prachtig.
Het kon niet beter. Ik heb ze nu aan
en ik doe ze niet meer uit. Misschien ga ik ermee naar bed.
Heel hartelijk bedankt, vader.
Waarom doet ze zo? - Iemand heeft haar ingeseind.
Ik niet. - Nee, jij niet.
Wat heb je haar gegeven? - Een horloge.
Ze heeft niets te klagen. - Ik weet het.
Je koopt de piano voor haar, zodra het kan. Gaat ze mee naar de begraafplaats?
Ik weet het niet.
Is dat alles?
Wil je geen lijstje maken, zodat
je weet wie wat gestuurd heeft? - Jezus, ik haat dit krot.
Waar heb je dan precies bezwaar tegen?
Nee, moeder. Ga dus alsjeblieft niet alles verzetten om mij te plezieren.
Nee, niets in het bijzonder.
Gewoon elk vies stinkend onderdeel.
Als het morgen af zou branden, zou ik geen traan laten.
Uit 'The Elixir of Love', van Gaetano Donizetti, 1798-1848.
Ik snap het.
Doof die sigaret en raap die lucifer op.
Vergeet het maar.
Glendale, Californië.
'Land Where the Orange Tree Blows', door Ambrose Thomas.
'Garden Spot of the World?'
Eerder een wormenhol voor maden.
Ik kan alleen maar raden waar dat vandaan komt.
Je bent zo'n zacht ei, moeder. Denk je nou echt dat hij met je zal trouwen?
Als ik gewillig was.
God in de hemel, hoor mijn cynische lach.
Als ik gewillig was?
Dommerd, weet je dan niet wat hij in je ziet?
Ongeveer wat jij ziet, denk ik?
Nee, het zijn je benen.
Wat?
Heeft hij dat tegen je gezegd?
Waarom niet? We zijn goede vrienden en... ik heb een volwassen blik.
Echt waar, hij praat lovend over je benen.
Hij heeft er een theorie over.
Hij zegt dat een katoenen schort uitgevonden is door een vrouw, om de man te martelen
en dat de mooiste benen in de keuken gevonden kunnen worden, niet de zitkamer.
'Neem nooit de dame als je de meid kunt krijgen', waren zijn woorden.
Niet dat hij ze als gelijken ziet.
Hoezeer hij eruitziet als een zwerver, zijn schoenen zijn op maat gemaakt.
Dat moet ook wel, gezien wat ik ervoor betaal.
Dat wist je niet, zeker?
Koop jij zijn schoenen?
God in de hemel. - Zijn schoenen,
en zijn ondergoed, en zijn borrels,
en al het andere dat hij de laatste vier maanden nodig had.
Inclusief zijn polo contributie.
Je kunt dus wel stoppen met het aanroepen van God in de hemel.
Nee, Miss Pierce, het zijn niet mijn benen, maar mijn geld.
En zolang dat zo is, zullen we zien wie de knecht is en wie de baas.
Denk je soms dat hij jou de hele stad rondrijdt, omdat hij dat leuk vindt?
Nee. In feite klaagt hij erover.
Hoe verbazingwekkend ook, hij trouwt wel of niet met mij,
opdat zijn herenbuik gevuld is met eten.
En jammer genoeg voor jou, zit jij in hetzelfde schuitje.
En jij krijgt geen cent meer van me totdat je alles wat je gezegd hebt
terugneemt en je verontschuldigt.
Ik hoef me nergens voor te verontschuldigen. Jij bent degenen die alles altijd verpest.
En dat is de piano waarop jij zult oefenen,
totdat ik er klaar voor ben om een nieuwe te kopen.
Dus zijn telefoon werkt niet. Stuur hem dan een telegram.
Er is geen enkele reden om uit te gaan op een avond als vanavond.
Aan alles komt een einde, Lucy.
Ik heb mezelf beloofd, dat het vanavond zou zijn.
Dat kan wel zijn... - Ik ga.
Meer valt er niet over te zeggen.
Niet zonder je regenjas en kaplaarzen.
Ik had niet verwacht dat je zou komen.
Wat bedoel je? - Voorzichtig. Rustig aan.
Hoe ben je hier in hemelsnaam gekomen? Ik dacht dat de wegen afgesloten waren.
Soms vraag ik me af of je wel gezond verstand hebt.
Hoe kon ik zo'n zeldzame uitnodiging weigeren?
Nogal donker, vind je niet?
Niet zoals het vroeger was. Boven is het minder erg.
Het huis van Beragon van de Beragon broers heeft er beter uitgezien.
Is je moeder nog... - Nog in Philadelphia? Ja.
Hier is het.
Haar banktegoeden waren toegankelijk en de inleggers willen hun geld, dus...
Totdat het getijde keert...
Hoe dan ook, hier is het.
Mijn nederige stulp.
Het is eigenlijk best mooi.
Bediendekamers, eigenlijk, maar ik wil graag een beetje vuur.
Dan lijkt het gezelliger.
Kijk toch eens naar jou. Zulke grootsheid verdient een borrel.
Moeten we niet op de Ewings wachten? - Op wie?
Is dat hun naam niet?
Er komen geen Ewings. Of Biltmores. Wat bezielt je?
Wat bedoel je? Het is oudejaarsavond.
Zie je niet dat er een storm woedt? Een echte nekkenbreker.
Ik heb geen storm gezien.
Als dat zo is, ga ik naar huis. Ik ben hiervoor niet in de stemming.
Er is maar één beslissing die je vanavond hoeft te nemen.
Een rode pyjama of een groene? - Nee, ik ga naar huis
Voor het geval je van gedachten verandert, leg ik de groene pyjama klaar
naast je borrel, dan kun je... - Ik ben nog niet weg.
Natuurlijk niet, ik nodig je uit... - Hoe kon je haar die dingen vertellen?
Wat een wie vertellen, als ik vragen mag?
Je weet precies waar ik het over heb. Hoe kon je zoiets tegen dat kind zeggen?
Wie heeft jou trouwens het recht gegeven om over mijn benen te praten?
Iedereen heeft het erover. Waarom ik dan niet?
Wat? - Zo heb je het toch graag?
Als dat niet zo was, waarom worden je rokken dan steeds korter?
Het maakt niet uit wat jij denkt. Het is geen conversatie voor een kind.
Kind? Ik weet niet hoe het was waar jij bent opgegroeid.
Misschien hoorden die lieve jonge dingen het van hun moeder op 17-jarige leeftijd
en waren ze ontzettend verbaasd.
Maar dat kind? Ze weet alles.
Wat moet ik dan? Het als een sukkel ontkennen,
jou 's avonds meeneem in de auto en pas de volgende ochtend terugbreng?
Denk jij dat zij niet weet, waar je geweest bent?
Ze vraagt me zelfs hoeveel keer.
En dat vertel jij haar? - Natuurlijk.
Ze heeft grote bewondering voor mijn capaciteiten en die van jou.
Nu snap ik het.
Ik vond het al vreemd dat ze nooit die lui uit Pasadena uitnodigde haar op te zoeken.
Dat is omdat jij haar hoofd vulde met al die onzin.
De mooiste benen worden in de keuken gevonden, niet in de zitkamer?
Ze denkt echt dat Glendale niet goed genoeg is.
Dat ik niet goed genoeg ben. - In godsnaam.
Welke uitnodigingen bedoel je? Naar mijn moeder?
Naar cocktailfeestjes, waar ze mee moest? Wie verwacht er nou
dat een 14-jarig meisje... - Er waren nog vele anderen.
Meisjes van haar eigen leeftijd... - Nee, die waren er niet.
Meisjes van haar eigen leeftijd interesseren Veda niet.
Jij hebt haar tegen mij opgezet. Het kan me niet schelen,
al die mooie woorden van je.
Jij hebt haar tegen mij opgezet.
Wil je weten waarom Veda nooit iemand bij jou thuis uitnodigt?
Nee, ik ga naar huis. - Weet je waarom er nooit iemand komt?
Omdat jij er bang voor bent dat mensen komen.
Wat zou je met ze moeten doen? Je durft gewoon niet.
Vind je het niet vreemd dat Veda honderden vrienden heeft
hier en daar, overal, en je hebt er geen één?
Nee, dat is niet waar, je hebt er één. De bardame.
Maar dat was het. Er wordt nooit iemand bij jou thuis uitgenodigd.
Waar heb je het over?
Hoe kan ik feestjes geven en mensen uitnodigen, als ik de kost moet verdienen
en een zaak moet runnen... - De kost, m'n zolen.
Dat is maar een excuus.
Alleen een knecht zou nadenken over wat je vanavond gezegd hebt.
Ik dacht eerst dat ik het fout had, dat je misschien toch een dame was.
Dat was toen je mij het eerste biljet van 20 dollar gaf, en ik het aannam.
Een dame zou 't niet kunnen schelen.
Maar jij... voordat ik ook maar 50 dollar geleend had,
maakt je al een chauffeur van me om het je geld waard te maken.
En je wrijft het in. Nou, niet meer.
Ik heb mijn laatste dubbeltje van je aangenomen, en als het God 't wil,
voordat mijn licht uitgaat, heb ik elke cent terugbetaald.
Dit rechtvaardigt een verkrachting.
Mildred, doe niet zo achterlijk.
Niet in deze storm. Doe niet zo achterlijk.
Oh God. Help.
Moeder, wat...
Morgen krijg jij je piano.